Menu
 
 
 
Predikant
 
ds. J. Breman

Telefoon:
E-mail:
Dominee J. Breman
078-6208423
predikant@cgk-zwijndrecht.nl

Meditaties
 
 

“De priester had een droef gemoed”

Nee, bovenstaande slaat niet op de eigen predikant, ook al had dat best gekund. En misschien had het ook zomaar op u en jou kunnen slaan. Want dat van die priester….het priesterschap van alle gelovigen, willen we niet graag wegmoffelen. En daarbij: wat weten we er eigenlijk van, hoe een ieder van ons er van binnen aan toe is? Of er onder een vrolijke glimlach toch niet een ‘droef gemoed” schuilgaat!

Wat dat betreft is het gebed om “fijngevoeligheid in de liefde en om helder inzicht” en om groei daarin (Fil.1: 9) bepaald geen overbodige luxe! Maar dat nu even terzijde want het gaat in dit kopje over een bepaalde priester. Overigens in een kerk die zich dus feitelijk arm rekent aan priesters omdat ze te weinig oog heeft voor het priesterschap van alle gelovigen.

Toch kan blijkbaar ook zo’n kerk goede priesters hebben die ons werkelijk iets te zeggen hebben. Zo stuitte ik in het ND van 16 februari jl. op een interview met de bekende priester Antoine Bodar.

In dat interview gaat het over het onderwerp “depressie”, een onderwerp waar Antoine van binnenuit openhartig behartenswaardige dingen van zegt. Bijzonder hoe hij zo’n teer onderwerp van heel dichtbij en to the point behandelt. Nog meer bijzonder vond ik zijn kraakheldere analyse van onze hedendaagse westerse samenleving die hij omschrijft als een “depressieve” maatschappij. Kenmerken hiervan zijn, volgens Bodar: ouderen die aangeven dat ze met het leven klaar zijn en jongeren die ervaren dat het leven al maar leger en leger wordt. Tot zover Bodar. Ik val hem hierin bij!

In feite gaat het om een doorzetten en doorbreken van een nihilistische geest/demon in onze samenleving, die het gevoel en besef van de totale zinloosheid van het leven tot ongekende hoogte weet aan te wakkeren. De enige “natuurlijke” remedie of afweer lijkt dan de voortdurende “verdoving” te zijn door middel van amusement, sport en spel, waarvan het aanbod via de media zijn weerga niet kent. Wat zich onder ons in onze westerse samenleving in deze tijd afspeelt lijkt verdacht veel op een kopie van het oude Romeinse rijk van weleer, vlak voor de totale ineenstorting ervan. Verdoving van de pijn van de maatschappelijke depressie en verdringing van het ontredderde besef van totale leegte vindt dan zijn uitweg in “brood en spelen.” Terwijl aan de diepe oorzaak van dit alles, het bewust negeren en verdringen van de levende God, geen aandacht wordt geschonken. (Rom. 1: 18-32)

Het moeilijke aan deze “tijdgeest” is wel dat ze zo diffuus is. Voor je het goed en wel beseft heb je ook als christen en kind van God een flinke dosis “brood en spelen” lucht ingeademd. Radicale omkeer in berouw tot de levende God, een vluchten naar onze enige Verlosser Jezus Christus en daarmee het breken met de geest van deze eeuw is de enige op(ver)lossing. Dat mag je ontdekken wanneer je de Romeinenbrief vanaf hoofdstuk 1 verder (uit)leest. Vanuit Christus Jezus komt een totaal ander leven aan het licht en openen zich nieuwe ongekende perspectieven tot op het heerlijke rijk van God. In plaats van een “depressieve” maatschappij mag het dan via persoonlijke bekering gaan naar een werkelijk opgewekt leven en zelfs (wanneer we elkaar in die bekering tot God mogen aansteken) naar een opgewekte samenleving. Christus Jezus leeft! Daarom verliezen we de moed niet! (2 Kor. 4:16)